تبليغاتX
SMZ
 
نام اين وبلاگ به smz تغيير يافت .

مدير سايت smz

|+| نوشته شده توسط سيد محمد زارع در سه شنبه سی ام خرداد 1385 و ساعت 16:42  
 ب

|+| نوشته شده توسط سيد محمد زارع در دوشنبه پنجم دی 1384 و ساعت 15:2  
 ب
January 2006
Su M Tu W Th F Sa
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

January 2006
Su M Tu W Th F Sa
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

|+| نوشته شده توسط سيد محمد زارع در دوشنبه پنجم دی 1384 و ساعت 14:53  
 ب
welcome
|+| نوشته شده توسط سيد محمد زارع در دوشنبه پنجم دی 1384 و ساعت 14:50  
 آ
صفحه ی اصلی      صفحه ی دینی       صفحه ی علوم           صفحه ی خبر           صفحه ی تبلیغات
|+| نوشته شده توسط سيد محمد زارع در یکشنبه چهارم دی 1384 و ساعت 16:0  
 خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی
خورشید گرفتگی از دیدگاه علمی
اندازه ظاهری خورشید و ماه از زمین با هم برابر است. علت این امر آن است که فاصله این دو جسم از کره ما متفاوت است. در نتیجه در زمانهایی که ماه مسقیما از جلوی خورشید عبور می‌کند قرص خورشید در پس آن پنهان می‌شود. شرط لازم و کافی برای وقوع پیوستن کسوف آن است که زمین ، خورشید و ماه در یک خط یا تقریبا یک خط راست قرار بگیرند، به طوری که سایه ماه بر بخشی از زمین بیافتد کل این سایه از دو قسمت نیم سایه که در قسمت بیرونی است نیمه درونی که تاریک و سیاه است تشکیل شده است.

در محدوده نیم سایه ماه تنها قسمتی از خورشید را پوشانده است که به آن خورشید گرفتگی جزیی می‌گویند. در خلال گرفت بر اثر حرکت ماه و چرخش زمین سایه ماه ، زمین را از غرب به شرق طی می‌کند به این سیر حرکتی سیر گرفتگی کلی می‌گویند. هر کسی که در این مسیر باشد خورشید را در حالت گرفت کلی خواهد دید این مسیر در بیشترین حالت به 320 کیلومتر می‌رسد و حدود نیم در صد سطح زمین را می‌پوشاند. معمولا هر 1.5 سال خورشد گرفتگی کلی روی می‌دهد اما ما در طول عمرمان شاید یک بار شانس تماشا این پدیده را داشته باشیم.  ، آن دو در آسمان تقریبا به یک اندازه دیده می‌شوند.

چرا هرگاه ماه از میان زمین و خورشید می‌گذرد این پدیده اتفاق نمی‌افتد؟
دلیل این امر اینست که مدار ماه و زمین با هم زاویه دارد و در بسیاری از حالات ماه از بالا یا پایین قرص خورشید می‌گذرد. مدار زمین و ماه در دو نقطه به هم بر خورد می‌کنند که به این دو نقطه گره‌های مداری می‌گویند و ماه هر گاه در این گره با زمین و خورشید در یک خط قرار بگیرد خورشید گرفتگی صورت می‌گیرد.

انواع کسوف


کسوف کامل
در این حالت ماه در نزدیک‌ترین فاصله خود به زمین قرار دارد و در یک خط راست نیز قرار دارند. در این حالت کل قرص خورشید در پشت ماه پنهان می‌شود. سایه ماه فقط چند کیلومتر از سطح زمین را در بر می‌گیرد و به موازات حرکت ماه در مدار خود ، یک مسیر طولانی منحنی شکل در روی زمین می‌پیماید. تنها کسانی می‌توانند گرفتگی خورشید را ببینند که در جایی از این مسیر باریک و طولانی واقع باشند.

در هر نقطه ، مدت گرفتگی کامل ، بیشتر از دو تا پنج دقیقه طول نمی‌کشد. هر چه گرفتگی کامل نزدیکتر می‌شود، آسمان تاریک‌تر می‌شود. و ستارگان بیشتری پدیدار می‌شوند. هنگامی که قرص خورشید کاملا پوشانده می‌شود. هاله سفید رنگ درخشانی در اطراف ماه می‌درخشد. این همان تاج است که به صورت هاله‌ای از گازهای رقیق و داغ از خورشید جریان دارند. در کنار قرص سیاه ماه ، حلقه باریک و سرخرنگی از گازهای خورشید به چشم می‌خورد که فام سپهر نام دارد.


کسوف جزئی
ساعتی پیش از آغاز گرفتگی کامل ، ماه شروع به پوشاندن بخشی از خورشید می‌کند. در این مرحله گرفتگی صرفا حالت جزئی دارد. در نواحی وسیعی در هر دو سوی مسیر گرفتگی ، تنها گرفتگی جزئی قابل روئیت است. در بر خی گرفتگی‌ها فقط نیم سایه با زمین در تماس است و تمام سایه از افراز قطبین می گذرد. طبعا این نوع خورشید گرفتگی در قطبین صورت می‌گیرد.


کسوف حلقوي
فاصله خورشید تا زمین و نیز فاصله تا ماه ثابت نیست. این فاصله‌ها اندکی تغییر می‌کنند. هنگامی که زمین از حالت عادی خورشید نزدیکتر و از ماه دورتر است. اندازه ظاهری ماه کوچکتر از اندازه ظاهری خورشید می‌شود. اگر در این مواقع گرفتگی رخ دهد، ماه نمی‌تواند قرص خورشید را به طور کامل بپوشاند. در نتیجه حلقه درخشانی از نور خورشید دور تا دور ماه را فرا می‌گیرد. این حالت را گرفت حلقوي می‌نامند. در گرفت حلقوي ، آسمان همچنان روشن است و تاج خورشیدی نیز دیده نمی‌شود. به این دلیل ، ارزش علمی گرفت حلقه‌ای کم است.


اهمیت علمی کسوف
ارزش علمی خورشید گرفتگی به بررسی‌هایی است که هنگام گرفتگی کلی می‌توان انجام داد که در مواقع دیگر عملا غیر ممکن است. وقتی ماه قرص خورشید را می‌پوشاند لایه‌های خارجی جو خورشید را می‌توان رصد کرد. با پدیدار شدن ستاره‌ها می‌توان انحنای فضا - زمان را اندازه گیری کرد با محاسبه زمان تماس اول ماه با خورشید می‌توان به جزئیاتی در حرکت مداری ماه و زمین پی‌برد. می‌توان ستارگان دنباله‌داری را که در حضیض هستند را بررسی کرد. و ... در قرن اخیر مهمترین سنجش های خورشید گرفتگی اندازه گیری مکان ستاره‌های قابل روئیت در اطراف خورشید و تایید تجربی نسبیت عام انیشتین است. نسبیت عام پایه کهکشان شناسی نوین است. برگرفته از

|+| نوشته شده توسط سيد محمد زارع در شنبه بیست و ششم آذر 1384 و ساعت 15:13  
 

انرژی هسته‌ای

دید کلی
وقتی که صحبت از مفهوم انرژی به میان می‌آید، نمونه‌های آشنای انرژی مثل انرژی گرمایی ، نور و یا انرژی مکانیکی و الکتریکی در شهودمان مرور می‌شود. اگر ما انرژی هسته‌ای و امکاناتی که این انرژی در اختیارش قرار می‌دهد، آشنا ‌شویم، شیفته آن خواهیم شد.




آیا می‌دانید که

  • انرژی گرمایی تولید شده از واکنشهای هسته‌ای در مقایسه با گرمای حاصل از سوختن زغال سنگ در چه مرتبه بزرگی قرار دارد؟
  • منابع تولید انرژی هسته‌ای که بر اثر سیلابها و رودخانه از صخره شسته شده و به بستر دریا می‌رود، چقدر برق می‌تواند تولید کند؟
  • کشورهایی که بیشترین استفاده را از انرژی هسته‌ای را می‌برند، کدامند؟ و ... .

نحوه آزاد شدن انرژی هسته‌ای

می‌دانیم که هسته از پروتون (با بار مثبت) و نوترون (بدون بار الکتریکی) تشکیل شده است. بنابراین بار الکتریکی آن مثبت است. اگر بتوانیم هسته را به طریقی به دو تکه تقسیم کنیم، تکه‌ها در اثر نیروی دافعه الکتریکی خیلی سریع از هم فاصله گرفته و انرژی جنبشی فوق العاده‌ای پیدا می‌کنند. در کنار این تکه‌ها ذرات دیگری مثل نوترون و اشعه‌های گاما و بتا نیز تولید می‌شود. انرژی جنبشی تکه‌ها و انرژی ذرات و پرتوهای بوجود آمده ، در اثر برهمکنش ذرات با مواد اطراف ، سرانجام به انرژی گرمایی تبدیل می‌شود. مثلا در واکنش هسته‌ای که در طی آن 235U به دو تکه تبدیل می‌شود، انرژی کلی معادل با 200MeV را آزاد می‌کند. این مقدار انرژی می‌تواند حدود 20 میلیارد کیلوگالری گرما را در ازای هر کیلوگرم سوخت تولید کند. این مقدار گرما 2800000 بار برگتر از حدود 7000 کیلوگالری گرمایی است که از سوختن هر کیلوگرم زغال سنگ حاصل می‌شود.





کاربرد حرارتی انرژی هسته‌ای

گرمای حاصل از واکنش هسته‌ای در محیط راکتور هسته‌ای تولید و پرداخته می‌شود. بعبارتی در طی مراحلی در راکتور این گرما پس از مهارشدن انرژی آزاد شده واکنش هسته‌ای تولید و پس از خنک سازی کافی با آهنگ مناسبی به خارج منتقل می‌شود. گرمای حاصله آبی را که در مرحله خنک سازی بعنوان خنک کننده بکار می‌رود را به بخار آب تبدیل می‌کند. بخار آب تولید شده ، همانند آنچه در تولید برق از زعال سنگ ، نفت یا گاز متداول است، بسوی توربین فرستاده می‌شود تا با راه اندازی مولد ، توان الکتریکی مورد نیاز را تولید کند. در واقع ، راکتور همراه با مولد بخار ، جانشین دیگ بخار در نیروگاه‌های معمولی شده است.

سوخت راکتورهای هسته‌ای

ماده‌ای که به عنوان سوخت در راکتورهای هسته‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد باید شکاف پذیر باشد یا به طریقی شکاف پذیر شود.235U شکاف پذیر است ولی اکثر هسته‌های اورانیوم در سوخت از انواع 238U است. این اورانیوم بر اثر واکنشهایی که به ترتیب با تولید پرتوهای گاما و بتا به 239Pu تبدیل می‌شود. پلوتونیوم هم مثل 235U شکافت پذیر است. به علت پلوتونیوم اضافی که در سطح جهان وجود دارد نخستین مخلوطهای مورد استفاده آنهایی هستند که مصرف در آنها منحصر به پلوتونیوم است.

میزان اورانیومی که از صخره‌ها شسته می‌شود و از طریق رودخانه‌ها به دریا حمل می‌شود، به اندازه‌ای است که می‌تواند 25 برابر کل مصرف برق کنونی جهان را تأمین کند. با استفاده از این نوع موضوع ، راکتورهای زاینده‌ای که بر اساس استخراج اورانیوم از آب دریاها راه اندازی شوند قادر خواهند بود تمام انرژی مورد نیاز بشر را برای همیشه تأمین کنند، بی آنکه قیمت برق به علت هزینه سوخت خام آن حتی به اندازه یک درصد هم افزایش یابد.

مزیتهای انرژی هسته‌ای بر سایر انرژیها







بر خلاف آنچه که رسانه‌های گروهی در مورد خطرات مربوط به حوادث راکتورها و دفن پسماندهای پرتوزا مطرح می‌کند از نظر آماری مرگ ناشی ازخطرات تکنولوژی هسته‌ای از 1 درصد مرگهای ناشی از سوختن زغال سنگ جهت تولید برق کمتر است. در سرتاسر جهان تعداد نیروگاههای هسته‌ای فعال بیش از 419 می‌باشد که قادر به تولید بیش از 322 هزار مگاوات توان الکتریکی هستند. بالای 70 درصد این نیروگاه‌ها در کشور فرانسه و بالای 20 درصد آنها در کشور آمریکا قرار دارد.

|+| نوشته شده توسط سيد محمد زارع در پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1384 و ساعت 17:19  
 

بسمه تعالی

 

                                                      ابر

ابرها توده هاي قابل رويت قطرات اب يا بلورهاي يخ بوده كه در  تروپوسفر زمين (پست تر ين لايه جو زمين) شناورند و با نيروي باد حركت مي كنند. ابرها از فضا به صورت پوشش سفيدي كه كره زمين را احاطه كرده اند قابل رويت هستند.

چگونگي تشكيل ابرها: ابرها هنگامي تشكيل مي شوند كه بخار اب بر روي ذرات ريز گردو غبار كه در هوا معلقند تقطيرميشود. اين تقطير (تشكيل ابر) در زمان برخورد هواي گرم و سرد اتفاق مي افتد. هنگامي كه هواي گرم از يك سمت كوهستان صعود مي كند يا هنگامي كه بر فراز يك منطقه سرد مانند حجمي از اب خنك حركت مي كند ،خنك مي شود. علت اين پديده اين است كه هواي خنك قادر به حفظ بخار اب كمتري نسبت به هواي گرم بوده و اب اضافي به صورت مايع يا يخ فشرده مي شود.

انواع ابرها

پيشوندها و پسوندهاي مورد استفاده براي توصيف ابرها:

ابرها با توجه به ظاهر و ارتفاعشان در جو شناخته مي شوند . براي مثال سيرو(به معني دسته مو) پيشوندي است كه براي ابرها در ارتفاع بالا(بالاي 20000 فوت) استفاده مي شود. التو پيشوندي است كه براي ابرهاي مياني(بين6000 تا 20000 فوت)استفاده ميشود. براي ابرها در ارتفاع پائين پيشوندي وجود ندارد. هنگامي كه ابرها نزديك زمين هستند مه نام مي گيرند. ني مبو(به معني باران) پيشوندي است كه براي ابرهاي با قابليت بارش استفاده  مي شود. پسوند نيمبوس نيز همين كاربرد رادارد.كومولو(به معني توده )به ابرهاي انباشته و استارتو(به معني لايه)به ابرهاي پهن  هموار و لايه اي اطلاق مي شود.

 

نوع ابر (طبقه)

علامت اختصاري

ظاهر

تركيب

ارتفاع

كومولونيمبوس=

ابرهاي غران

Sb

مي تواند باعث ايجاد اذرخش،رعد،تگرگ،

بارانهاي قوي  بادهاي قوي و گردباد

 

نزديك زمين تا 75000 پا (ابرهاي عمودي)

سيرواستراتوس

Cs

نازك و كم بوده و به صورت صفحات ظاهر ميشود. بالاي ابرهاي غران قرار دارد.

 

بيشتر از 18000 پا(ارتفاع بالا)

سيروس

Ci

نازك،كم،رشته اي يا فرفري

بيشتر شامل بلورهاي يخ

بالاتر از18000 پا(ابرهاي بلند ارتفاع)

سيروكومولوس

Cc

كوچك،باد كرده،تكه تكه و با ظاهر موج مانند

 

بالاتر از 18000 پا (ابرهاي بلند ارتفاع)

التو كومولوس

Ac

ابرهاي متوسط به صورت باد كرده، تكه تكه و پراكنده كه در دسته هاي خطي قرار دارند.

 

بين 6500 تا 20000 پا(فوت)(ابرهاي مياني)

التواستراتوس

As

نازك و يكنواخت

 

بين 6500 تا 20000 پا (ابرهاي مياني)

استراتوكومولوس

Sc

پهن وهمواردر پائين،باد كرده در بالا

 

زير6500 فوت (ابرهاي كم ارتفاع)

كومولوس

Cu

باد كرده و انباشته

 

زير 6500 فوت  (ابرهاي عمودي)

استراتوس

St

ابرهاي يكنواخت،هموار و لايه اي ضخيم و نازك با حاشيه هاي نا معلوم

بيشتر شامل قطرات مايع

زير 6500 فوت (ابرهاي كم ارتفاع)

نيمبواستراتوس

Ns

ابرهاي يكنواخت،تيره،هموار كم ارتفاع و بدون ويژگي كه بارش زا هستند.

بيشتر شامل قطرات مايع

زير 6500 فوت(ابرهاي كم ارتفاع)

مه

ابرهاي استراتوس بسيار پست

 

بيشتر شامل قطرات مايع

در تماس با زمين

انواع ديگر از ابرها:

ابرهاي ماما توس تيره و به شكل كيسه هاي كوچك شل بوده و اغلب پس از گرد باد ظاهر مي شوند .

ابرهاي كوهستاني به واسطه صعود هواي مرطوب بر فراز كوهستان يا ديگر عوارض برجسته جغرافيايي تشكيل مي شوند. هوا از يك سمت كوه بالا امده و به سرعت خنك مي شود، سپس تقطير شده و تبديل به ابر مي شود.

يك ابر پيليوسهموار و صاف بوده و بر فراز يا روي نماد مهم جغرافيايي مانند كوهستان يافت مي شود.

يك كننتريل (مخفف دنباله تراكمي) بخار ابر مانندي است كه در دنباله و پشت برخي از هواپيماها به هنگام پرواز در هواي سرد ،صاف و مرطوب تشكيل مي شود. كنتريل از بخار اب موجود در اگزوز موتور جت تشكيل مي شود.

 

 

|+| نوشته شده توسط سيد محمد زارع در پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1384 و ساعت 17:15